Manoek Lambregts
“Ik heb zo’n moeite met wat er nu allemaal gebeurt in de wereld”, puft ze. “Alleen maar ellende, alleen maar slachtoffers.” De kunstenares voelt zich geroepen om te laten zien dat de verbinding tussen mensen veel groter is dan de verschillen. “We hebben allemaal dezelfde verlangens: veiligheid, liefde, genoeg te eten, noem maar op. En toch bestoken we elkaar met bommen.”
Homans proces is begonnen met het tekenen van haar idee, daarna pakte ze klei. Dit deed ze in haar Tilburgse atelier in het oude Elizabeth Ziekenhuis. “Het artistieke proces is voor mij een beeld uit het hart zoeken en dat naar buiten brengen”, legt ze uit. “Dat is intensief en krijg ik niet cadeau. Klei heeft geen vorm, dat is een chaos van zichzelf.”
Ziek van de kunst
Vroeger werd de kunstenares wel eens ziek van het artistieke proces. “In het begin is alles in disharmonie, net zoals het leven. ‘Getverdemme, wat een puinhoop’ denk ik dan.” Ze manipuleert de anatomie van het kunstwerk net zo lang totdat ze haar idee tot werkelijkheid kan brengen. Als de Tilburgse tevreden is neemt ze haar kleien beeld mee naar Pietrasanta in Italië om het in brons te gieten.
“Ik wil dat mijn beelden over driehonderd jaar nog dezelfde vormen hebben”, stelt Homan. Daarom kiest de kunstenares ervoor om met brons te werken. Bronsgieten is een heel precair werk. Ze ging opzoek naar een gieterij met een goede techniek en die begrijpt wat zij als kunstenares wil en verwacht.
Vakmanschap
Tijdens die zoektocht is Homan in het Noord-Toscaanse Pietrasanta terechtgekomen. “Van oudsher hebben zij vakmanschap dat nog steeds hoog aangeschreven staat”, zegt zij. “Van over de hele wereld komen artiesten naar daar voor het vakmanschap.”
Het beeld dat in de Piushaven komt, heet de ‘De Handreiking’ en wordt momenteel gegoten. Het is het tweede exemplaar van het beeld. “Bronsgieten is heel kostbaar”, verklaart Homan. “Als je al je kosten moet halen uit een beeld, kun je ervoor kiezen om er meerdere van te maken.” Dat is een ingewikkeld proces, maar in de basis wordt er een negatief van het originele kleibeeld gemaakt waar uiteindelijk weer brons in gegoten kan worden.
Een imposant formaat
Dit tweede exemplaar van ‘De Handreiking’ komt in de Piushaven, tegenover het nieuwe parkje waar de Koopvaardijstraat begint. Het standbeeld is met een breedte van 1.53 meter en een hoogte van 92 centimeter een flink ding. Het centrum van Tilburg wordt hiermee verbonden met het de haven.
Dit is niet het eerste werk van Homan dat in Tilburg wordt geplaatst. Zo komen het bronzen beeld op de gedenkplek voor Helga Deen en het marmeren beeld bij de entree van het TextielMuseum ook van haar hand. Ook in het Marga Klompé-gebouw van Tilburg University staat een buste van de gelijknamige eerste vrouwelijke minister van Nederland. Een tweede afgietsel van dit beeld staat in de Tweede Kamer.
LEES OOK:
Het nut van beeldende kunst in Tilburg: ‘Verbindt je met een ruimte’
