Na 34 jaar valt het doek voor Wandelgangen in Hilvarenbeek vanwege veiligheid: ‘Een gemiste kans’

Foto: Gemeente Hilvarenbeek

34 jaar lang mochten kunstenaars hun werk tentoonstellen tijdens de Wandelgangen-exposities in het gemeentehuis in Hilvarenbeek. De leden waren al bezig met de voorbereidingen voor het komende jubileumjaar, maar daar is een dikke streep doorheen gezet. Het college heeft besloten de exposities te beëindigen vanwege veiligheidsrisico’s. Een bittere pil voor voorzitter Heleen Geenen: “Het voelt alsof we als een klein kaboutertje aan het vechten zijn tegen een grote reus.”

Als donderslag bij heldere hemel kreeg stichting De Wandelgangen afgelopen maart te horen dat de exposities stoppen. “We waren al bezig met voorbereidingen voor ons 35-jarig bestaan”, verzucht Geenen. De stichting bestaat al sinds 1992 en exposeert sindsdien in het gemeentehuis in Hilvarenbeek. Die plannen kunnen de prullenbak in, want per 1 januari 2027 komt er een einde aan jarenlang kunst tentoonstellen.

Na het gesprek in maart met waarnemend burgemeester Maarten Houben werd al snel duidelijk dat het college geen toekomst ziet voor de stichting in het gemeentehuis. “Vanwege de geopolitieke spanningen zou het niet meer verantwoord zijn om kunst te laten zien in het gemeentehuis. Wijzelf zien geen problemen en er is ook nooit iets gebeurd in die 34 jaar.”

Strikte regelgeving

De gemeente geeft aan te maken te hebben met strikte wetgeving en toenemende veiligheidseisen. “Het is het meest verdrietige besluit dat we hebben moeten nemen”, vertelt Houben.

“Maar we moeten er wel rekening mee houden dat wij als gemeente de persoonsgegevens van alle 16.500 mensen die in Hilvarenbeek wonen hebben. Er zijn heel strikte regels waar het gebouw, de locatie, de toegankelijkheid en de plek waar de spullen worden opgeslagen aan moeten voldoen. Dat mensen op een zondag vrij in- en uit kunnen lopen in het gemeentehuis, kan binnen die kaders gewoon echt niet meer.”

Ondanks extra inzet van leden van de stichting om elke zondag iemand aanwezig te hebben bij de expositie, blijft het college bij zijn standpunt. “We hebben gezorgd voor extra toezicht, maar dat was niet voldoende. Zij wilden dat het een beveiliger was of iemand van de gemeente, maar dat kost weer extra geld. Dat kunnen wij als stichting niet betalen”, verzucht de voorzitter

Andere locatie

De stichting heeft eerder geprobeerd een andere locatie te vinden. In 2018 werd daar al naar gekeken, maar geen enkele plek voelde echt goed voor de stichting. “Zo zijn we langs geweest bij het Cultureel Centrum, maar daar worden ook balletklasjes gegeven. Dat leek ons niet zo’n goed idee tussen de keramische kunstwerken. Ook hebben we

gekeken bij Partycentrum Hercules in Diessen, maar qua sfeer paste dat niet helemaal en het is niet echt een plek waar een toevallige bezoeker langskomt”, aldus de voorzitter.

Dat de exposities tot het einde van het jaar nog doorgaan, voelt wat gek voor de stichting. “Als het zo gevaarlijk is, waarom mogen wij dan wel met vuur spelen? Het voelt tegenstrijdig dat het gisteren niet mag, maar morgen wel. De argumentatie van het college is gebaseerd op stukken die niet openbaar zijn en die wij niet mogen inzien. Ze vergeten de culturele waarde en dat voelt als een gemiste kans.”

De waarnemend burgemeester begrijpt dat de beslissing hard aankomt, maar zegt niet anders te kunnen. “Er is niemand die het op inhoud niet wil, want het is een prachtige traditie. De veiligheidsadviezen kan ik niet delen. Ik kan alleen aangeven dat dit de conclusie is en dat het niet meer verder kan”, laat Houben weten

Laatste drie maanden

Het besef is bij de stichting ondertussen ingedaald. “Inmiddels zijn we aan de gedachte gewend. We hebben hard gestreden en ons boos gemaakt, maar het gaat toch niet veranderen”, vertelt Geenen. Daarom hebben ze besloten om nog het meeste uit de laatste maanden te halen.

“We lopen al acht jaar risico, maar als college hebben we de afweging gemaakt om die mensen toch nog drie extra maanden te gunnen. Zo kunnen de gecontracteerde kunstenaars toch nog hun kunst delen. Wij voelen ons niet verplicht om een nieuwe locatie te vinden, maar iedere vorm van meedenken is mogelijk. We hebben afgesproken om aan het einde van het jaar de koppen nog eens bij elkaar te steken en te kijken of we de zaak samen in goede banen kunnen afsluiten”, sluit Houben af.

LEES OOK:
Met een vlieg, lamp en klok is het broodclipkunstwerk van Kitty (bijna) af

Vanessa Spaanderman