Omroep Brabant
Aan de ene kant zijn ze druk met examens en deadlines. Aan de andere kant krijgen ze dagelijks foto’s en video’s uit hun thuisland binnen. “Dit is de straat waar mijn ouders wonen”, laat Fatemeh zien aan Omroep Brabant, terwijl ze door beelden scrolt van verwoeste flatgebouwen. “Ik schrok me kapot. Gelukkig kreeg ik niet veel later via via een berichtje dat ze veilig waren.”
Contact leggen met familie verloopt moeizaam. “Ik heb 88 dagen niet met mijn familie kunnen praten, omdat het internet was platgelegd”, vertelt Mohammad. “Soms konden mijn ouders via andere mensen een berichtje sturen, maar ik heb ze al die tijd niet gezien of gesproken.”
De onzekerheid is niet hun enige probleem. “We hebben gewoon geen geld meer voor onze studie”, zegt Fatemeh. Ze werkt acht uur per week in een kledingwinkel, maar dat is niet genoeg om het collegegeld van 12.000 euro per jaar te betalen.
De ouders van Mohammad hadden gespaard voor zijn studie. “Maar dat geld hebben ze nu zelf nodig. De prijzen in de supermarkt stijgen iedere week. Alles is wel tien keer duurder geworden.”
Op school denken ze heel erg met ons mee.”
De twee hebben op allerlei manieren naar hulp gezocht. “Op school denken ze heel erg met ons mee”, zegt Fatemeh. “We hoeven ons niet zo streng aan deadlines te houden en de deur staat altijd open als we willen praten.”
Financiële steun kunnen de onderwijsinstellingen echter niet bieden. Fatemeh kreeg een studiebeurs van 4.500 euro, Mohammad niet. “Maar ik moet in augustus de volledige 12.000 euro betaald hebben.” Ze organiseerden een benefietconcert en zetten een inzamelpagina op.
Als het collegegeld niet betaald wordt, vervalt ook de verblijfsvergunning. En dan is terugkeer naar Iran de enige optie. Dat brengt risico’s met zich mee: mensenrechtenorganisaties waarschuwen dat studenten die in het buitenland actief zijn geweest bij aankomst op de luchthaven kunnen worden vastgehouden.
“Het zou heel goed kunnen dat we de gevangenis in moeten als we aankomen”, zegt Mohammad. Toch wil hij dat risico nemen. “Mijn muziek is enorm belangrijk voor me. Dat geef ik niet op.”
Ik wil mijn droom niet opgeven.”
Voor Fatemeh voelt terugkeer onmogelijk. “Als muzikant is het al moeilijk in Iran, laat staan als je ook nog eens vrouw bent. Maar ik kan me niet voorstellen dat ik terugga. Ik wil mijn droom niet opgeven.”
Bij Fontys studeren 94 Iraanse studenten. De hogeschool biedt ondersteuning via een decaan, betalingsregelingen en informatie over werkmogelijkheden en studiebeurzen. Tilburg University laat weten per student te bekijken wat er nodig is, zowel financieel als psychisch. De situatie staat ook op de agenda van de Vereniging Hogescholen.
Iraanse studenten in Brabant
De situatie van Iraanse studenten heeft landelijk aandacht en staat op de agenda van de Vereniging Hogescholen. Ook Fontys en Tilburg University geven aan actief met de situatie bezig te zijn.
Bij Fontys studeren 94 Iraanse studenten. Zij kunnen hulp krijgen bij psychische en financiële problemen, bijvoorbeeld via een decaan of een betalingsregeling voor het collegegeld. Ook wijst de hogeschool hen op werkmogelijkheden - 16 uur per week of fulltime in de zomer - en op beschikbare studiebeurzen. Om extra stress te voorkomen, stuurt Fontys geen automatische betalingsherinneringen.
Tilburg University laat weten dat een aantal studenten al hulp heeft gekregen. Door het conflict in Iran zitten zij in een moeilijke situatie. Per student wordt bekeken wat nodig is, zowel financieel als psychisch.
* Mohammad en Fatemeh zijn niet hun echte namen. Om privacyredenen zijn de namen gefingeerd, de echte namen zijn bij de redactie bekend.
LEES OOK:
Surinaamse student mag maar 16 uur per week werken: ‘Zo kan ik mezelf niet onderhouden’
