Manoek Lambregts
“Rik Grashoff is gewoon een tweede Cees de Sloper”, “Die Delftse moet je als eerste buiten trappen” of “Die gast is echt van het ganzenbord gevallen!” Het is een greep uit de Facebookcommentaren op het werk van de wethouder. “Het slaat nergens op”, reageert Grashoff. “Als bestuurder sta je gewoon in de wind.”
“Ik zeg gewoon nee en dat vinden mensen ingewikkeld.”
De wethouder stelt dat hoe meer je als bestuurder verandert, hoe meer weerstand je krijgt. Zijn directe aanpak – “ik zeg gewoon nee, dat vinden mensen ingewikkeld” – en de volgens hem controversiële mobiliteitsportefeuille maken de wethouder een magneet voor kritiek. “Ik zou het eigenlijk heel gek vinden als ik op handen gedragen zou worden.”
Grashoff maakte exact hetzelfde mee toen hij, eind jaren negentig, mobiliteitswethouder in zijn thuisstad Delft was. “Daar heb ik toch dingen voor elkaar gekregen waar mensen vijf of tien jaar later niet meer vanaf willen”, stelt hij. “Het kost alleen tijd om het te laten indalen.”
Dit project wordt pas over jaren gewaardeerd
Een Tilburgs voorbeeld van beleid dat misschien pas over jaren gewaardeerd wordt, is de vernieuwing van het openbaar vervoer in de stad. “We hebben nu een bussysteem van een uit de hand gegroeid dorp”, zegt Grashoff. Om dat te veranderen moeten er meer bussen gaan rijden en daarvoor moet de infrastructuur aangepast worden. Het duurt nog ongeveer vijf jaar voordat dat gerealiseerd is.
Dat kost tijd, omdat er een nieuw viaduct op de Ringbaan West komt, maar ook de controversiële versmalling van de rijbaan staat hiervoor op de planning. Grashoff ziet graag dat de stadsring naar een rijstrook per richting gaat. Het is een dossier dat hij onafgemaakt over moet dragen aan een nog onbekende collega. In juli moet het nieuwe college van burgemeesters en wethouders er staan, inclusief de verdeling van de portefeuilles.
“Lastig om dingen onafgemaakt achter te laten.”
“Ik weet niet precies wat ze gaan doen met de Ringbaan West”, zegt hij. “Ik vind het lastig om dingen onafgemaakt achter te laten. Dan heb ik er geen grip meer op.” Ook de eindstrepen van de reparaties rondom het Stadsforum en de inrichting van de Parkring gaat hij niet zien. Toch heeft hij er vertrouwen in dat het goedkomt. “We leven in een land waarin we niet als een idioot dingen van voorgangers terugdraaien. We zijn niet de Verenigde Staten.”
Besturen moet met risico’s
Een ander project dat Grashoff over moet dragen is de bouw van Koningswei, een groene woonwijk midden in de stad. Het is een project dat de wethouder “ontzettend belangrijk” vindt. Toen langere tijd onduidelijk was of het plan financieel haalbaar zou zijn, hakte Grashoff de knoop door. Hij overtuigde de gemeente en de bouwende partij ervan om de sloop van het oude Koningsplein ‘gewoon’ te beginnen. “Het was een risico,” zegt Grashoff. “Maar zonder risico’s kun je niet besturen”, vult hij aan.
Dit risico pakte goed uit, maar Grashoff heeft ook voor hete vuren gestaan. Het groenontwerp van de Parkring komt er anders uit te zien na een petitie van Zinloos Geveld en een gespannen stadswandeling met onder andere bomenliefhebbers. De actievoerders vinden het onacceptabel om 135 bestaande bomen te kappen, ook als daar nieuw en meer groen voor terugkomt.
“Ik vind dat ik dit eerder had moeten zien.”
“Ik vind het heel vervelend als mensen me aanspreken over onderwerpen als groen, bomen en klimaatverandering”, zegt Grashoff. “Dat is de kern van mijn politieke werk. Ik ben blij dat ik ingegrepen heb, maar ik vind dat ik dit met mijn bestuurlijke functie eerder had moeten zien.”
Op 2 juni neemt Grashoff officieel afscheid van het Tilburgse college. “Ik hoop in elk geval te hebben laten zien dat het imago dat ik er niet ben om vrienden te maken, niet betekent dat ik er ben om vijanden te maken”, zegt hij een dag eerder tijdens zijn afscheidsspeech in de raadsvergadering.
Het vertrek
Het vertrek komt juist nu vanwege de komende installatie van de raad, maar ook vanuit een principe. “Ik ben er warm voorstander van dat wethouders ook wonen in de stad waar ze werken”, zegt hij. “Dat was voor mij geen haalbare kaart.” Grashoff pakte elke dag trouw de trein van Delft naar Tilburg, een rit van vijftig minuten.
Grashoff gaat op zoek naar een baan in de adviesbranche. “Een baan zo intensief als wethouder in deze grote stad, dat hoeft niet meer van mij”, zegt hij. Toch heeft de stad ook indruk op hem achtergelaten. “Tilburg, gewoon zoals het is: nou, dat ga ik echt wel missen.”
LEES OOK:
Burgemeester ‘Theo’ treedt af: ABBA-fan, mensenmens en familieman
