Dit zijn dé mannen achter Tilburg Trappers

Jan de Jong, Ton van Bommel, Emile van Hulten, Geert van Iersel en Berrie Aarts. (Foto: Vanessa Spaanderman)

Het slijpen van de scherpste schaatsen, het repareren van de uitrusting en oog hebben voor de kleine details: dat is de taak die de materiaalmannen van de Tilburg Trappers op zich nemen. Hun doel is om de spelers zo tiptop mogelijk het ijs op te sturen. Maar wat voor verhalen schuilen er nog meer achter deze goedlachse mannen?

De kleedkamer, die normaal gevuld is met alle spelers van Trappers, oogt leeg. Nog een paar spelers komen snel even langs om hun laatste spullen op te halen. Nu het ijshockeyseizoen erop zit, betekent dat ook dat de materiaalmannen de komende tijd iets anders moeten doen.

De club van de materiaalmannen bestaat uit een zeskoppig team van vrolijke ijshockeyfanaten. Jan de Jong (60), Ton van Bommel (55), Emile van Hulten (45), Geert van Iersel (49) en Berrie Aarts (75) zorgen er, onder leiding van teammanager Stef van Dijk (56), voor dat de spelers goed beslagen het ijs op gaan.

Het gezelschap is trots op wat de jongens dit jaar weer hebben gepresteerd. Ton, die nu voor zijn tweede jaar materiaalman is, beschrijft het seizoen als ‘leuk’. “Na alle blessures zijn ze toch in de halve finale gekomen.” Ook zijn collega Emile, die zijn zevende seizoen meedraait, glimlacht instemmend. “Ik kijk met een goed gevoel terug. In de halve finale zie je gewoon het verschil tussen semi-professionals en full professionals.”

Knallen tijdens de play-offs

Wanneer Trappers de play-offs bereikt, is het voor de materiaalmannen ook hard werken. Er gaan altijd twee mannen mee om het team te ondersteunen. Dat wisselt per keer, want ook zij hebben naast Trappers nog ander werk.

Geert, die dit jaar voor het eerst meedraait, werkt voor zichzelf en begeleidt mensen met een beperking in de dagbesteding. Daardoor is hij niet altijd inzetbaar tijdens de play-offs. “Je zit dan 10 tot 12 uur in de bus met z’n allen. Op een paar vierkante meter, met de tenen in je neus van je collega, probeer je dan te slapen”, lacht hij.

Discotheek in de kleedkamer

Berrie is inmiddels een heuse veteraan binnen Trappers. Al sinds 1995 loopt hij rond bij de club. Hij zorgt ervoor dat de mannen na een gewonnen wedstrijd extra in de stemming komen in de kleedkamer.

“Zie je die draaiende discoballetjes daar aan de muur hangen? Die gaan soms aan. Het grote licht wordt dan uitgezet en het verandert hier in een grote discotheek”, zegt hij lachend. Berrie heeft ze zelf opgehangen.

Inmiddels reist hij vanwege zijn leeftijd niet meer mee naar wedstrijden diep in Duitsland. Maar hij deelt nog een mooie herinnering samen met Jan, die ook al vijf jaar meedraait.

“Als de mannen kampioen konden worden, verdienden ze wel een biertje. Maar uit bijgeloof namen we nooit zelf drank mee. Dat moment kwam er ook een keer aan in een finaleduel tegen de Flyers uit Heerenveen”, legt hij uit.

Berrie trommelde toen zijn familieleden bij elkaar en vroeg of ze een aantal kratten konden brengen. Zo gezegd, zo gedaan. “Ik heb toen een aantal bierkratten over het hek getild en mee naar binnen genomen. In de kleedkamer hebben we toen uitgebreid het kampioenschap gevierd.” De mondhoeken van de materiaalmannen gaan meteen omhoog bij die herinnering.

Afscheid nemen

Bij elk seizoen komen en gaan er spelers. De een heeft daar meer moeite mee dan de ander. Geert en Emile vinden het stiekem best lastig.

“Je bouwt echt een band op met die gasten. Zo heb ik nog steeds contact met Anthony Rinaldi, omdat hij bij mij in de buurt heeft gewoond”, vertelt Geert. Naast zijn werkzaamheden bij het IJssportcentrum is hij ook de klusjesman voor de imports. Als er iets met hun appartement is, komt hij langs om het te maken. Ook is hij vaak de eerste die nieuwe spelers opvangt.

Ton daarentegen vindt het niet moeilijk om afscheid te nemen. Jan herinnert zich nog een uitspraak van een coach. “Bo Subr zei altijd: ‘I love them all, but some I love more’. Dat is precies zoals het is.”

Berrie heeft er al veel zien komen en gaan, maar echt moeite heeft hij er niet mee gehad. “Je moet werk en privé gescheiden houden.”

Gezamenlijke barbecue

Nu de onderhandelingen in volle gang zijn, moeten ook de materiaalmannen afwachten of ze volgend seizoen terugkeren. Tot die tijd zien ze elkaar minder vaak, maar een gezamenlijke barbecue staat al op de planning.

Daar zullen weer mooie verhalen worden gedeeld en wordt er gelachen om ‘echte ijshockeyhumor’. Al zullen ze de kleedkamer, die soms minder fris ruikt dan je je kunt voorstellen, en de vele wasjes voorlopig niet missen.

Foto: Vanessa Spaanderman

LEES OOK:
Trappers-fans bieden honderden euro’s op unieke items tijdens End of Season Party

Vanessa Spaanderman