Vanessa Spaanderman
Tien jaar geleden was Linde niet gelukkig in haar relatie. Ze besloot er een punt achter te zetten en zich volledig op zichzelf te richten. Om de zelfliefde terug te vinden, trok ze de stoute schoenen aan en reisde ze naar Portugal om de Camino richting het Spaanse Santiago de Compostela te lopen.
Dat ze op de eerste dag trouwgeloften aan zichzelf zou uitspreken, had ze nooit verwacht. “Een vrouw vertelde mij dat ze het een spannend idee vond dat ik in mijn eentje door Portugal en Spanje zou gaan wandelen. Ze adviseerde me om onderweg een trouwring te dragen. Mocht ik lastiggevallen worden, dan kon ik altijd zeggen dat ik getrouwd was en mijn man in de buurt was.”
Dat idee vond Linde interessant en daarom bezocht ze een lokale tweedehands juwelier. Daar vond ze de perfecte gouden trouwring, maar dat bracht haar op een ander idee. “Ik dacht: als ik een trouwring ga dragen, moet ik wel mezelf trouw beloven.” Zo gezegd, zo gedaan. Bij een kapelletje sprak ze haar trouwgeloften aan zichzelf uit en voltooide ze de reis.
Familiegeschiedenis onder de loep
Nu, tien jaar later, heeft de Tilburgse opnieuw besloten een pelgrimstocht te lopen, maar dit keer dichter bij huis. Tijdens de Camino Brabant loopt ze langs allerlei plekken die verbonden zijn met haar familiegeschiedenis.
Zo komt ze onder meer langs haar ouderlijk huis in Goirle, de boerderij van haar oma en Kamp Vught. Aan die plek is een bijzonder verhaal over haar overgrootouders verbonden. “Mijn overgrootoma Mina van der Heijden bakte in de oorlog wekelijks 150 broden die naar Kamp Vught werden gesmokkeld”, vertelt ze. Die informatie hoorde ze pas sinds kort. “Ik vind het heel mooi dat een vrouw ook haar bijdrage leverde. Dat ze dit deed als onderdeel van het verzet.”
Ook haar overgrootopa Fons van der Heijden speelde een belangrijke rol tijdens de Tweede Wereldoorlog. “Hij hield onderduikers in huis en hielp neergestorte piloten. Uiteindelijk loop ik ook langs de plek waar mijn overgrootvader twee dagen voor de bevrijding werd doodgeschoten.”
Daarnaast loopt ze langs de boerderij waar de onderduikers hebben gezeten. “Ik weet nog dat ik als klein meisje altijd met mijn oma naar het kapelletje ging. Daar schoffelde ik tussen de kiezelsteentjes en maakten we het kapelletje mooi. Ik wist nooit wie die man was. Ik wist dat er een straat naar hem was vernoemd, maar verder kende ik het verhaal niet goed. Wat ik nu allemaal over hen leer, vind ik heel bijzonder.”
Over de helft
Inmiddels heeft Linde al de helft van de 300 kilometer afgelegd. De laatste wandeldag staat gepland op maandag 10 augustus, precies tien jaar na haar trouwgeloften. “Vrienden zullen mij bij de Heuvelse Kerk onthalen”, vertelt ze.
De wandeling heeft haar nu al veel gebracht. “Ik heb heel veel liefde voor het Brabantse land. Ook vind ik het fijn dat ik even leef zonder mijn computer of telefoon. Zonder koptelefoon en zonder meldingen. Daarnaast heb ik ontdekt dat mensen heel lief zijn. Zo mocht ik bij een vreemde naar het toilet en kreeg ik daarna ook nog een drankje aangeboden. Het is heel mooi om te merken dat hulp er altijd is wanneer je die nodig hebt.”
LEES OOK:
Tilburgse Jack (22) loopt 2400 kilometer naar Rome: ‘Ik wil leven en niet bestaan’
