Manoek Lambregts
“Ik ging tijgerend door deze periode”, vertelt Brigitte over de tijd rondom haar borstkankerdiagnose. Zij kreeg deze in 2015, op 44-jarige leeftijd. Inmiddels gaat het goed met haar, maar ze is niet meer helemaal de oude geworden. Het energielevel van Brigitte is sinds haar chemobehandeling gehalveerd.
Mouwen opstropen en knokken
“Ik dacht altijd dat ik nog mijn oude zelf zou worden”, vertelt Brigitte. “Dat betekende in mijn geval dat ik in het begin regelmatig te hard mijn best deed en lichamelijke signalen negeerde.” Brigitte heeft dat van vroeger uit geleerd, dat als het leven moeilijk wordt om de mouwen op te stropen en te knokken. Maar dat was niet wat haar lichaam hier nodig had.
“Ik wilde op dat moment graag rust in mijn lijf, horen dat het goedkomt en horen hoe anderen hiermee omgaan”, vertelt Brigitte. Ze kwam terecht bij het IPSO Centrum Midden-Brabant in Tilburg. Dat is een plek waar (ex-)kankerpatiënten, hun naasten en nabestaanden steun zoeken bij elkaar in praatgroepen en met creatieve activiteiten.
Deze plek is te vinden aan het Wilhelminapark, achter donkerblauwe, statige dubbele deuren. Deze deuren zijn vier dagen per week geopend. Daarachter schuilt een huis met een keuken, woonkamer en tuin. Brigitte begon hier als gast met klankschalenmeditatie en schrijfworkshops. “Ik kon landen in mijn lijf en ik had weer een doel op een dag”, vertelt ze.
‘Dan sta je er alleen voor’
“Zolang je in behandeling bent, is er een heel medisch team voor jou en word je gemonitord. Eenmaal op dat station in Amsterdam, klaar met de behandelingen, sta je er alleen voor”, vertelt Brigitte. De koelkast hangt namelijk niet meer zo vol met beterschapskaartjes als tijdens haar ziekteperiode en ze heeft geen afspraken meer die haar uit bed trekken. Het contact met lotgenoten bij IPSO stuurde haar lichter naar huis dan dat ze er binnenkwam.
Dat gevoel gunt Brigitte ook anderen. Zeven jaar geleden besloot ze vrijwilliger te worden bij IPSO. “Je hebt eerst tijd nog om een bepaalde afstand naar je eigen situatie te krijgen, daarna kun je er voor anderen zijn.”
Strohalmen
Dat doet Brigitte bij een lotgenotengroep specifiek voor vrouwen met uitgezaaide borstkanker. Zij hebben vaak niet meer dan een strohalmpje om zichzelf aan vast te houden, stelt ze. “In de groep zitten vrouwen die al twaalf jaar lang behandeld worden voor hun uitgezaaide borstkanker. Zo’n lange periode met kwaliteit van leven is een behoorlijke strohalm voor vrouwen die net aansluiten”, zegt ze.
Brigitte zegt dat haar verhaal allang verteld is. “Het gaat nu over de mensen die hier komen”, zegt ze. En over de mensen die borstkanker krijgen. Een op de zeven vrouwen en 150 mannen krijgen hier jaarlijks mee te maken. “Ik sta wel eens op een feestje met tien mensen en dan denk ik: Statistisch gezien is er meer dan een de sjaak – en dat is dan alleen nog maar borstkanker.”
Borstkankermaand
Om extra aandacht te vragen voor borstkanker en wat dat voor mensen betekent is het elk jaar in oktober internationale Borstkankermaand. Het thema van dit jaar is ‘Dichterbij dan je denkt’ omdat bijna iedereen met de ziekte te maken krijgt, als naaste of patiënt.
LEES OOK:
Op deze plek in Tilburg kunnen vrouwen met borstkanker praten, opladen en huilen
