In het tv-programma Over Mijn Lijk deelt de Doetinchemse openlijk haar verhaal. Daarmee hoopt ze mensen een andere kijk te geven op ziek zijn. “Ik wil vooral dingen delen over het mentale gedeelte van ziek zijn. Als jongvolwassene met kanker kun je bijvoorbeeld geen hypotheek krijgen, lukt werken vaak niet meer en heb je problemen met andere financiële dingetjes. Ik vind het belangrijk om me daarvoor open te stellen, zodat mensen meer zien dan alleen chemo, overgeven en een kaal hoofd”, vertelt Loraine.
(Tekst loopt door onder de foto.)

Rust in sporten
Sporten speelt al jarenlang een belangrijke rol in het leven van Loraine. Vooral powerliften is een grote passie. Nog voordat ze ziek werd, was ze vaak in de sportschool te vinden en deelde ze haar prestaties op Instagram. In 2021 maakte iemand haar enthousiast voor powerliften.
“Ik ben me daar toen in gaan verdiepen en wilde eerst een laagdrempelige wedstrijd, een mock meet, doen. Als dat goed zou gaan, wilde ik een officiële wedstrijd proberen. Dat ging eigenlijk helemaal niet zo goed”, lacht ze. “Toch besloot ik daarna mee te doen aan een officiële wedstrijd en daar kwalificeerde ik me zelfs voor het NK powerliften.”
Ze traint bij Elite Performance in Tilburg. Haar coach Lorenzo hielp haar niet alleen sterker te worden, maar was er ook voor haar toen het minder goed ging. “Hij is tijdens mijn hele ziekteproces betrokken gebleven. Ik ben een tijdje gestopt met trainen, maar hij bleef er voor me zijn. Nu pak ik het powerliften weer op, ondanks dat mijn leven volledig op zijn kop staat. Het is echt een van de belangrijkste onderdelen van mijn leven.”
Onmogelijk mogelijk maken
Haar oncoloog vertelde haar dat het waarschijnlijk onrealistisch is om terug te komen op haar oude powerliftniveau. Juist dat gaf Loraine extra motivatie. “Als we het niet proberen, weten we ook niet of het echt niet kan. Samen met Lorenzo heb ik een plan gemaakt om weer richting mijn oude niveau te werken. Dat avontuur zijn we samen aangegaan en tot nu toe gaat dat eigenlijk heel goed”, vertelt ze lachend.
Inmiddels lukt het haar weer om 190 kilo van de grond te tillen. Vorig jaar november deed ze zelfs mee aan de Benelux Cup in Luxemburg.
(Tekst loopt door onder de foto.)

Nooit goed genoeg
“Soms vergeet ik dat ik kanker heb”, vertelt Loraine. Toch blijft ze kritisch op zichzelf. “Eigenlijk ben je nooit helemaal tevreden. In mijn hoofd is het pas weer goed als ik mijn oude prestaties met powerliften heb gehaald. Je wilt altijd meer. Dan denk ik: als ik nog tien kilo meer kan tillen, zit ik weer op mijn oude deadliftrecord.”
Na een zware buikoperatie, waarbij haar buik en buikspieren zijn opengesneden, moet ze het sporten stap voor stap opbouwen. “Toen ik nog niet ziek was, tilde ik veel zwaarder en vond ik het ook nooit goed genoeg. Nu besef ik pas hoe fucking sterk je eigenlijk bent. Soms kijk ik oude foto’s terug en toen was ik ook niet tevreden met hoe ik eruitzag. Nu denk ik alleen maar: had ik een blad voor mijn hoofd?”
Nijmeegse Vierdaagse en NK Powerliften
“In de Achterhoek zeggen we altijd: achteraf is mooi wonen”, zegt ze lachend. Toch probeert ze positief te blijven. Zo kijkt ze of ze een keer kan trainen met Tim Hofman, die ook aan krachttraining doet. Daarnaast is ze volop bezig met de voorbereiding op de Vierdaagse.
“Als je ongeneeslijk ziek bent, denk je al snel dat het leven alleen nog maar draait om ziek zijn”, legt ze uit. Maar daar wil Loraine zich niet door laten tegenhouden. Ze probeert alles uit het leven te halen. Zo traint ze momenteel voor de Nijmeegse Vierdaagse. Tijdens de wandeltocht zamelt ze geld in voor het AYA Fonds, dat zich inzet voor jongvolwassenen met kanker en hun kwaliteit van leven wil verbeteren.
“Ik voel me nu goed, dus ik moet het nu doen. Ik hoop dat ik me volgend jaar weer kan kwalificeren voor het NK powerliften. De Koepelhal is zo’n mooie locatie en het heeft altijd als thuis gevoeld.”







