Manoek Lambregts
In je eentje de grens over voor een festival lijkt voor sommigen ondenkbaar. Bij Roadburn komt het zo vaak voor dat al sinds 2018 een jaarlijkse ontmoeting wordt georganiseerd voor de ‘solo-burners’. Hier kunnen maatjes gemaakt worden, voor even en het leven.
2100 kilometer gereisd voor een band
“Dit is misschien wel het belangrijkste festival dat ik bezoek”, vertelt Razvan. Hij heeft meer dan 2100 kilometer gereisd, van Boekarest naar Tilburg, voor de screamoband Heaven in Her Arms. Door deze muziekgroep weet hij niet of hij nog een toekomst ziet in zijn werk in de lucht- en ruimtevaarttechniek. “Ik wil misschien wel muziek gaan schrijven”, zegt hij.
Razvan hoopt de vier dagen festival niet alleen te doen, maar hij heeft last van sociale angsten. “Zo’n meet-up is geweldig voor mensen zoals ik. Iedereen heeft hetzelfde doel hier.” In de schemerige kelder van 013 klonteren dan ook verschillende groepjes mensen samen. 108 mensen hebben zich van tevoren aangemeld. “Waar kom je vandaan?”, is een veelgehoorde vraag. Razvan neemt nog maar een slok van zijn pilsje.
Openstellen aan de Roadburngemeenschap
Door de ontmoetingsplek maken bezoekers soms vrienden voor het leven. In 2022 kwam bijvoorbeeld kwam de 35-jarige Domenico uit het Noord-Duitse Emden naar de solo-burnerontmoeting. Het was niet zijn eerste keer Roadburn, maar na de coronacrisis wilde hij het graag anders aanpakken. “Dat had te maken met het gebrek aan sociale interacties in die tijd. Ik was overtuigd dat ik me dit jaar open moest stellen aan de Roadburngemeenschap”, zegt de festivalganger.
Daar ontmoette hij Jan, een 40-jarige Pool uit Warschau. Jan was voor de eerste keer op Roadburn. Hij ging alleen, want zijn vrienden kreeg hij dat weekend niet mee. Jan sluit zich aan bij de meet-up, want hij wil zijn concertervaringen delen en praktische tips krijgen over het gaan en staan in Nederland.
Nieuw soort contact
Vier jaar later zijn de twee nog steeds in contact. Het begon klein, in een WhatsAppgroep met een paar andere solo-burners: “Ik sta bij deze band, jullie ook?” of “Ik heb wat platen gekocht, mogen deze bij jou in de auto?”.
Het soort contact tussen Domenico en Jan verandert na het festival. Ze wisselen muziek uit, sturen unieke merchandise naar elkaar op en geven reistips. Soms verliezen de heren het contact eventjes, maar nooit voor lang. Als ze elkaar in 2024 weer spreken na een korte pauze, blijkt het met zowel Domenico als Jan niet goed te gaan.
Vrienden voor het leven maken
Terug naar Roadburn 2026. De man achter het festival, Walter Hoeijmakers, pakt de microfoon en spreekt de nieuwkomers in de kelder van 013 persoonlijk toe. Hij verwelkomt iedereen om zich onder te dompelen in de wereld van Roadburn. “Hier kun je vrienden voor het leven maken”, zegt hij met warme, zachte stem.
Bij Razvan begint dat vrienden maken wat stroefjes. Hij heeft de eerste dag van het festival weinig contact met de mensen van de solo-burner ontmoeting. “Het is een beetje bij beleefdheden gebleven”, zegt hij. Tot hij gelijkgestemden ontmoet die in hetzelfde schuitje als hem zitten.
‘De perfecte springplank’
Razvan staat op dag drie van het festival een uur van tevoren in de rij voor het optreden van Heaven in Her Arms, de show waarvoor hij naar Roadburn is gekomen. Hij gaat het gesprek aan met de mensen naast hem. Hij ontmoet twee Fransen, een Hongaar en een Amerikaan die net zo wild van de band zijn als hijzelf. “De meet-up was de perfecte springplank om de moed te verzamelen om het gesprek met deze mensen aan te gaan.”
Eerder maakte Razvan zich druk of hij het gesprek wel goed zou kunnen aanknopen. “Het blijkt dat dat veel makkelijker is dan ik dacht”, zegt hij. “Ik heb Walters advies uit de speech gebruikt. Dat was zoiets van: “Vraag mensen naar hun bandshirts of de show die ze bezoeken” en de gesprekken en vriendschappen zijn daaruit natuurlijk ontstaan.”
‘Zonder twijfel vrienden gemaakt’
Want dat is hoe Razvan nu terugkijkt naar zijn ontmoetingen in de rij van het Heaven in Her Arms-concert. “Ik heb zonder twijfel vrienden gemaakt dit weekend”, zegt hij. “Een paar van hen, die dicht bij mij wonen, ga ik zeker ontmoeten. Met anderen heb ik een groepschat gemaakt voor concertnieuwtjes, dus wie weet wat daar nog uitrolt.”
Groepsapps een machtig middel
De groepsapp blijkt een machtig middel. Want juist deze komt ook bij Domenico en Jan weer in leven als Roadburn in het verschiet staat, want wie reist er weer naar Tilburg af? De mannen praten in een persoonlijke chat bij. Ze blijken in dezelfde, vervelende situatie te zitten en zoeken steun bij elkaar. “Ik had een burn-out”, zegt Jan. “Niet alleen vanwege de oorlog, maar ook door angsten en depressieve buien.” Domenico trekt het niet meer op zijn werk en in zijn persoonlijke leven.
“Het is verschrikkelijk waar Domenico doorheen moest”, vertelt Jan. “Maar het delen van onze ervaringen kon ook een lach op mijn gezicht toveren.” De mannen praten over hun gevoelens, wisselen tips en tricks uit, en delen hun plotselinge liefde voor zwaarmoedige rapmuziek. “Het is meer dan een jaar geleden en ik kan me onze gesprekken nog herinneren”, deelt Jan.
‘Hij is een veilige haven voor me’
“Ik kan op Jan rekenen”, zegt Domenico. “Er komt een volgende Roadburn waar ik Jan weer ontmoet. En als we elkaar weer zien, is het een ontmoeting met een oude vriend. Ik kan altijd bij hem terecht, zonder oordeel. Hij is een veilige haven voor me.”
LEES OOK:
Dit zijn de internationale bezoekers van Roadburn
